Een Dierengedragstherapeut wordt ingeschakeld om problemen in diergedrag aan te pakken. In veel gevallen gaat het om gedrag dat voor (de) dieren normaal is, maar door hun eigenaren als onwenselijk worden ervaren. Een voorbeeld hiervan is het sproeigedrag van katers. Dit is voor de de kater een heel normale handeling om zijn territorium af te bakenen, maar voor de huisdiereigenaar erg vervelend als het in huis gebeurt.
Mensen kunnen met zeer diverse problemen aankloppen bij een Dierengedragstherapeut. Soms worden ze doorverwezen door een dierenarts, soms ook benaderen ze zelf een Dierengedragstherapeut. In dat laatste geval zou deze de eigenaar misschien eerst doorsturen naar een dierenarts om medische oorzaken uit te sluiten.
Als vastgesteld is dat eigenaar en dier aan het juiste adres zijn, zal in eerste instantie een gesprek plaatsvinden met de eigenaar over wat het probleem precies is en wat de achterliggende geschiedenis. Vervolgens observeert de Dierengedragstherapeut het dier, onderzoekt het gedrag en evalueert zijn bevindingen. Dan stelt hij een behandelplan op waarin hij de behandelmethode en het doel van de behandeling formuleert.
De Dierengedragstherapeut zal veelal de huisdiereigenaren leren hoe ze anders met het gedrag om kunnen gaan. Hoe ze wel en juist niet moeten reageren en op welke wijze het gedrag ontmoedigd kan worden en hopelijk gestopt. Een Dierengedragstherapeut is dus niet de hele dag zelf bezig met het heropvoeden van honden, katten en andere gezelschapsdieren, maar met het opstellen van plannen voor de eigenaren en het bieden van ondersteuning en advies.
Plaats gratis je CV en wordt gevonden door je nieuwe werkgever!
De opleiding Gedragstherapie kan onder andere worden gevolgd op het gebied van honden, katten of paarden. Dat zijn de belangrijkste stromingen. Het zijn volwaardige HBO opleidingen die dan ook al gauw drie jaar duren. Vaak is het mogelijk een tweede diersoort verkort te volgen omdat de basis hetzelfde is.
Tijdens de studie komen zeer diverse onderwerpen aan bod. Meestal is er een basis in ethologie en het werken met klanten die steeds hetzelfde blijft. Daarnaast is er een gedragsgerelateerd deel wat soms in meer of mindere mate voor verschillende dieren overeen kan komen. Te denken valt aan onderwerpen die te maken hebben met hoe dieren leren, herkenning van probleemgedrag en de verschillende therapieën die gebruikt kunnen worden om problemen op te lossen.
Vanzelfsprekend kent de opleiding ook een praktijkdeel en zullen er stages gelopen moeten worden.
Een Dierengedragstherapeut is vooral gericht op het oplossen van de problemen tussen dier en baas. Hij voorziet hiermee weliswaar in zijn levensonderhoud, maar heeft niet echt een winstoogmerk.
De dieren die bij je komen zullen ook bijna altijd van particulieren afkomstig zijn. In sommige gevallen misschien probleemdieren uit een asiel of manege.
Een Dierengedragstherapeut zal vaak werkzaam zijn als zelfstandige. Dat betekent dat de hoeveelheid werk en ook het inkomen afhangt van de markt en het aanbod. Er zijn wel samenwerkingsverbanden tussen therapeuten, bijvoorbeeld in combinatie met de school waaraan de studie gegeven wordt. Het komt echter niet veel voor dat je in loondienst werkt.
De meeste Dierengedragstherapeuten sluiten zich aan bij een vereniging. Aangezien 'Dierengedragstherapeut' een onbeschermde titel is kan iedereen hem voeren. Lidmaatschap van een vereniging biedt de mogelijkheid je te onderscheiden van de autodidacten en kan het makkelijker maken voor potentiële klanten om je te vinden.
- Energie
- Klantgerichtheid
- Analytisch
- Coachen
- Luisteren
- Inzicht in omgeving
- Resultaatgerichtheid
- Sensitiviteit
Het beroep van Dierengedragstherapeut heeft een zorgend karakter en heeft als basis de wil om de huisdiereigenaar en het dier te helpen. Je moet daarvoor dus ook goed om kunnen gaan met mensen, sociaal zijn en mensen weten te motiveren en coachen om samen tot het gewenste reslutaat te komen (Gever).
De successen die je behaalt maken voor mens en dier een wereld van verschil. En misschien voorkomt het voor bepaalde dieren ook dat ze in het asiel worden ondergebracht. De wil om succesvol te zijn is dus belangrijk en successen leveren meer werk op (Succesvolle werker)
Als Dierengedragstherapeut ben je eigenlijk alleen in de weer met je eigen klanten en hun huisdieren. Je stelt een diagnose en gaat op basis daarvan samen met de eigenaar aan de slag.
Het kan zijn dat je bent aangesloten bij een vereniging op het gebied van dierengedragstherapie, of een specifieker vakgebied. In dat geval heb je mogelijk contact met de vereniging en eventueel de leden.
Er zijn nog geen interviews geplaatst.
Dierengedragstherapeut is lange tijd een vrij onbekend beroep geweest. Tegenwoordig krijgt het wat meer bekendheid en daarmee zal de markt ook nog wel groeien. Er zullen altijd verkeerd opgevoede dieren zijn of dieren die lastig in de omgang zijn. Gezien de toename van de bekendheid van het beroep zal ook de animo voor de opleiding groeien.
Omdat je als Dierengedragstherapeut vaak voor jezelf werkt ben je al eigen baas. In dat geval zijn er eigenlijk geen mogelijkheden om door te groeien.
|
|||
|
|||
Informatie over gedragstherapie
Problemen met bijtgedrag honden
Er zijn nog geen reacties.
Om te reageren op deze beroepsreview vul je je naam en een bericht in en klik op 'verzenden'.


Zoek nu naar relevante opleidingen
Zoek nu naar relevante stages
Wat zijn mijn kerncompetenties?